Bemoeizuchtige heksen

Ik was gisteren aan het zappen en bleef even hangen bij de aankondiging van een nieuw programma 'Wie trouwt mijn zoon' heet het. Vrouwen die hun nog thuiswonende zonen, in plaats van hen met een liefhebbende trap onder hun kont het huis uit te gooien, opgeven voor een tv programma om ze aan de vrouw te krijgen. De zelfstandigheid die het op jezelf wonen die jongens oplevert is aan de bemoeizuchtige heks niet besteed. Hij moet direct onder haar vleugels vandaan, veilig onder de vleugels van een andere vrouw. Netjes vanuit huis getrouwd. Het arme kind maakt alleen kans als ze lijkt op moederlief. De man gaat van de ene bemoeizuchtige heks naar de andere bemoeizuchtige heks.

Dat er aan die mannen (want als iemand in de dertig is spreek je niet meer over jongens) ergens een flinke steek los zit lijkt me evident. Ik ben nog geen man, gezond van lijf, leden en geest, tegen gekomen die het van zijn moeder laat afhangen welke partner hij kiest. Maar ze bestaan blijkbaar.
Persoonlijk zou ik zo'n man nog niet met een tang willen aanraken of er dood naast gevonden willen worden. Maar ik verwacht - helaas - dat de dames in de rij staan. Of dat voor de desbetreffende heren is, of voor hun 15 minuten eeuwige roem? Ik denk het laatste. Lijkt mij een goede basis voor een stabiele en liefdevolle relatie.

De vrouwen die hun zonen opgegeven hebben daar kan ik kort over zijn. Het zijn vrouwen bij wie de bedrading in de bovenkamer niet helemaal in orde is. Waar bemoeien ze zich mee? Hoe halen ze het in hun hoofd om zich te mengen in de partner keuze van hun kind? Dat er sprake is van een ongezonde binding met hun zonen ziet iedereen met een beetje gezond verstand in het hoofd. En dat allemaal onder het mom dat ze zoveel van hun zonen houden. Liefde als excuus voor een verstikkende en ongezonde deken.

En toch gaan honderdduizenden mensen een aantal weken kijken hoe vrouwen andere vrouwen keuren en afkeuren. Tenslotte vinden ze diep van binnen dat geen vrouw goed genoeg is voor hun prinsje.  Ze hebben, zo hoorde ik gisteren, een dikke vinger in de dating pap.

En televisie makend Nederland bedenkt het en verkoopt het onder het adagium: 'Miljarden vliegen kunnen het niet fout hebben. Dus eet stront'.

Liefhebbend geloof

Ook in de hemel wordt er bitter gehuild bij zoveel onbenul

Ooit schreef ik deze tekst en die is nog net zo actueel als toen.



In Brazilië is een tijdje geleden een negenjarig meisje verkracht. Dit feit alleen al is gruwelijk. Negen jaar! Het meisje is vermoedelijk jarenlang misbruikt door haar stiefvader. Dat is helaas niet opmerkelijk. Opmerkelijk is wel, gezien de leeftijd van het meisje, dat het misbruik niet zonder gevolgen bleef. 
Toen zij wegens buikkrampen een arts zag, bleek dat zij zwanger was van een tweeling. De arts(en) waren van mening dat de baarmoeder van het meisje gezien haar leeftijd een gewone zwangerschap al niet aan zou kunnen, laat staan de zwangerschap van een tweeling. In overleg werd besloten tot het plegen van een abortus. In Brazilië een legale ingreep als het leven van de moeder in gevaar is of bij een verkrachting. Aan beide voorwaarden werd in deze zaak voldaan.


De abortus werd woensdag 4 maart (2009) uitgevoerd. Op 6 maart liet aartsbisschop Jose Cardoso Sobrinho weten dat hij van mening is dat 'de wetten van God, boven de wetten van mensen staan' en besloot om een ieder die aan de abortus had meegewerkt te excommuniceren. De artsen en de moeder van het meisje…allemaal opzouten uit de ‘heilige moederkerk’ en in de hemel zijn ze volgens de aartbisschop al helemaal niet welkom.

Nog zo’n prachtig voorbeeld van paapse mensenliefde is de excommunicatie van de vader van Eluana Englaro. De Italiaanse vrouw lag al 17 jaar in coma na een auto-ongeluk. Op een humane manier sterven bleek niet mogelijk. Ze moest omkomen van honger en dorst. Ook haar vader zal volgens de Paus geen toegang tot de hemel krijgen. Natuurlijk bemoeide de politiek zich ermee. Berlusconi wilde een noodwet er doorheen jassen, zodat de vrouw weer te eten en te drinken zou krijgen. Dat hij daarmee zijn macht over de zittende president zou vergroten was alleen maar mooi meegenomen.

Kerk en staat moeten wat mij betreft met onmiddellijke ingang écht van elkaar gescheiden worden. In Nederland zeggen we dat er een scheiding van Kerk en Staat is, terwijl ieder weldenkend mens weet dat dit onzin is. De subsidie van clubs die enig geloof in hun gedachtegoed uitdragen mag, nee moet, vanaf vandaag gestopt worden. Een geloof heeft niets te maken met mijn lichamelijk integriteit en moet zich van een oordeel onthouden over hoe ik wil leven of zou willen sterven.

Nog niet zo lang geleden kwam meneer Pastoor na iedere geboorte aan de deur om te vragen of er al weer een nieuw kind voor ‘God’ op stapel stond. En de dominee verbood inenten tegen polio omdat alles ‘de wil van God’ is. En ik ben bang dat we, stukje bij beetje, terug gaan naar die tijd. 

Sharia of het kerkelijk recht, het is één pot nat en hoort niet thuis in de politiek. Eerlijk gezegd vraag ik me zelfs af of het wel thuis hoort in het publieke debat. Draconisch? Ja zeker! Ongeveer net zo draconisch als een moeder, die haar negenjarig kind tegen sterven behoedt, de toegang tot iets waar zij in gelooft ontzeggen.

Jokkebrokken

Ik heb er een hekel aan. Mensen die jokkenbrokken, die de waarheid niet vertellen. Nu heb ik het niet over de kleine leugentjes die ook mijn mond regelmatig uitkomen: 'Leuke jurk' terwijl het lijkt alsof je vriendin zich gekleed heeft in een verlepte theedoek. Nee daar heb ik het niet over. Ik heb het over die keiharde leugens die je op radio en tv wel voorbij hoort komen. Zoals de leugen die staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten (Volksgezondheid, CDA) gisteren met droge ogen aan de vaderlandse pers verkondigde. Volgens de staats is de behandeling van Brandon 'de beste oplossing in de huidige omstandigheden' zo stond in het NRC van gisteren te lezen. Ook op radio en tv werd de uitspraak uitgezonden. 
Ik heb niemand horen vragen: 'Mevrouw de staatssecretaris hoe kan het dat als heel veel mensen, met heel veel verstand van zaken, zeggen dat het anders - lees - beter kan, u hier staat te beweren dat dit het beste is wat we te bieden hebben. Of bedoelt u te zeggen dat dit het beste is wat deze specifieke instelling te bieden heeft?' 


Als de staatssecretaris denkt dat dit het beste is wat 's Heerenloo te bieden heeft kan ik me daar iets bij voorstellen. Maar de onmacht van één specifieke instelling tot norm verheffen is schandalig. De behandeling van Brandon binnen deze specifieke instelling is namelijk niet het beste wat Nederlandse zorginstellingen te bieden hebben. Het kan beter, humaner, kleinschaliger, menselijker. En als ik dat al weet, hoe kan het dat een staatssecretaris met een hele batterij aan ambtenaren achter zich, daar niet van op de hoogte is?


Hoe kan het dat een staatssecretaris zonder een spier te vertrekken op radio en tv staat te liegen? Heeft dat te maken met de lobby van het (christelijke) 
's Heerenloo? Of met de 'we durven onze rug recht te houden ook bij moeilijke boodschappen' houding van dit kabinet? 
Als het laatste het geval is vind ik het tragisch dat juist hier voor deze strategie gekozen is. Blijven volhouden bij ongelijk heeft helemaal niets te maken met een rechte rug, maar alles met een bord voor je kop, stompzinnige koppigheid en misschien zelfs met onwil. En laat Brandon nou juist daar niet mee gebaat zijn.

Verha(a)ren

Er zijn vast onderzoeken naar gedaan; Waarom beroepen opeens 'verha(a)ren', feminiseren, ver-vrouwen. Allemaal woorden om aan te geven dat sommige beroepen, om wat voor reden dan ook, aantrekkelijk worden voor vrouwen. De dames geven zich massaal op voor HBO opleidingen of universitaire studies. Ze studeren af en overspoelen ‘en masse’ de markt. 

En daar ligt volgens mij een probleem. Zodra een beroep een bepaald percentage vrouwen kent dan devalueert het in status, jongens kiezen die bepaalde opleiding of studierichting niet meer het beroep 'verhaart' nog meer verliest sneller aan status en voordat je het weet is een beroep een ‘typisch’ vrouwen beroep geworden. 

Een ‘typisch vrouwenberoep’ is een beroep dat weinig aanzien kent, een lagere beloning en weinig carrière perspectief heeft. Het lijkt erop dat dit proces steeds sneller gaat. In het begin van de vorige eeuw stond het beroep van onderwijzer nog in hoog aanzien en behoorde deze samen met de dokter, de notaris en de advocaat tot de notabelen van de stad. De scheiding was heel duidelijk, vrouwen werden bewaarschool juffrouw en mannen onderwijzer. Op het moment dat de ‘juffen’ de markt overspoelde zo in de jaren 50 van de vorige eeuw zag je het aantal mannelijke leerlingen aan de pedagogische academie evenredig afnemen. Natuurlijk was de onderwijzer toen al lang geen ‘mijnheer’ meer. De tijdgeest was daar ook debet aan.

Het bovenstaande voorbeeld geldt ook voor andere beroepsgroepen. Marketing&Communicatie, management, consultancy, jeugdzorg en reclassering. De dames rukken op. Niets mis mee ware het niet dat deze beroepen voor de heren der schepping daarmee steeds onaantrekkelijker lijken te worden. In een van mijn laatste functie bestond het landelijk managementteam toen ik vertrok voor 90% uit vrouwen. 

Nou én hoor ik u zeggen. Dat heet emancipatie mevrouw Teeuwen. U heeft natuurlijk gelijk, maar een mannelijke collega vinden was schier onmogelijk.

Mijn stelling is dus: de snelheid waarmee een beroep 'verhaart', is evenredig aan de snelheid waarmee het beroep in aantrekkelijkheid afneemt voor mannen.

http://www.youtube.com/watch?v=wd1-HM234DE&feature=fvst

J'accuse

Ik beschuldig. Op de maandag morgen. Nadat ik dit http://ht.ly/3gE34 las, beschuldig ik bij deze Ivo Opstelten van kilo's boter op zijn hoofd. Aan de voorkant gedoogt Nederland softdrugs. Natuurlijk, het is tenslotte een prettige en constante bron van belastinginkomsten. Ik beschuldig Opstelten van het feit dat hij de eindgebruiker (de achterkant) aan de schandpaal wil nagelen, maar ondertussen de leeftijdsgrens niet kan, durft of wil handhaven. Ik beschuldig hem van het feit dat ondanks de controles die uitgevoerd worden het THC gehalte in softdrugs zo gegroeid is dat o.a het Trimbos instituut maar ook elke verslavingskliniek al jaren aan de bel trekt om te waarschuwen voor de effecten zoals daar zijn een fijne psychose, schizofrenie en andere psychische stoornissen.


Ik beschuldig hem ook van symboolpolitiek, een man met zoveel verstand kàn namelijk zelf niet geloven dat het aan de schandpaal nagelen van jongeren die (soft) drugs gebruiken ook maar iets oplevert of dat daar een preventieve werking vanuit zal gaan. Ik beschuldig hem van discriminatie. Het probleem van coma zuipen, de breezersletjes (u weet wel, de hele jonge meiden die seksuele gunsten verlenen in ruil voor een drankje) is vele malen groter dan het drugsgebruik onder jongeren.


Ik beschuldig hem van het ontketenen van een heksenjacht op ouders wiens kind blowt. Hij zegt: "Ouders moeten door scholen keihard worden aangesproken op drugsgebruik van hun kinderen, want het begint natuurlijk met ouders en jongeren zelf." 


Ja mijnheer Opstelten, de verantwoordelijkheid voor mijn kind begint bij mij. Maar u als minister van Veiligheid en Justitie bent er verantwoordelijk voor dat onze kinderen in iedere stad, dorp of gehucht een coffeeshop binnen kunnen lopen, dat er onvoldoende gecontroleerd wordt op leeftijd, dat de THC waarden zo groot zijn dat  je van hard drugs kunt spreken. En daar spreek ik u keihard op aan. 


Als u dat nou allemaal even gaat regelen, dan blijf ik wel in gesprek met mijn kind over de gevaren van alcohol en drugs. Daar heb ik u namelijk helemaal niet voor nodig.

Ga eens echt werken

Het was te verwachten na Hero Brinkman (gaf een barkeeperer een klap/duw) Dion Graus (is aangifte tegen gedaan door een tweetal vrouwen) en Lucassen (ontucht en boetes wegens hinderlijk volgen) dat het Nederlandse journaille en masse het verleden van PVV kamerleden induikt. Het is een drukte van jewelste op de Nederlandse redacties. Men zit uren aan de telefoon, emails worden verzonden en de servers draaien door vanwege het gesurf op het www. Natuurlijk staat een bezoekje tussen de middag of aan het einde van de dag aan Nieuwspoort ook op het menu.


Nieuwspoort is een sociëteit in Den Haag waar politiek, voorlichters en journalisten elkaar ontmoeten. Binnen de muren van Nieuwspoort geldt de Nieuwspoort code. Wat een journalist daar hoort is vertrouwelijk en staat niet de volgende dag op de voorpagina. Wat niet wil zeggen dat de sappige roddel die een journalist daar tot zich krijgt niet verder onderzocht kan of mag worden. 


Oude werkgevers worden lastig gevallen, scholen en oud leerkrachten opgespoord. Vriend en vijand wordt benaderd. Het zal me niets verbazen dat we te horen krijgen dat vuilnis is doorzocht. Alles voor de scoop tenslotte. En ja hoor de scoop is er. http://bit.ly/9k7rGb Als tiener heeft dit kamerlid een akkefietje gehad met een medeturner. Fraai? Nee niet echt. Maar het viel blijkbaar allemaal nog al mee. Tenslotte is er geen aangifte gedaan. Het zou me niets verbazen als de beide tieners een week later na de turntraining gewoon gezellig samen een biertje hebben gedronken.
Dat de man in kwestie toen dit gebeurde een tiener was staat in een bijzin vermeld. De wel ingelichte bronnen weten te vertellen dat er wel vaker sprake was van agressief gedrag. Tsja, daar hebben tiener jongetjes wel meer last van onderling. Iets met testosteron enzo.


Ik verwacht morgen dan ook voorpagina nieuws over wildplassen, appels jatten en in de hoek gezet zijn op de basisschool. Daarnaast uitgebreide reportages over belletje trekken, het verstoren van de rust tijdens luilak. Het zingen van beledigende liedjes op 11 november. En laten we vooral het doktertje spelen in groep 1 van de basisschool niet vergeten. 


Het worden verheffende weken in de Nederlandse media.